രോഹിത് ശർമ്മ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് നിർത്തി; ‘സ്നേഹത്തിനും പിന്തുണയ്ക്കും നന്ദി’

Follow the FOURTH PILLAR LIVE channel on WhatsApp 

രോഹിത് ശർമ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു. വാർത്ത അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. ഒരു നീണ്ട പ്രസംഗവുമില്ല. വലിയ യാത്രയയപ്പുമില്ല. ഇൻസ്റ്റഗ്രാം സ്റ്റോറിയിലെ കുറച്ച് വരികൾ മാത്രം. വെള്ളക്കുപ്പായത്തിൽ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാനായതിൽ അഭിമാനമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായുള്ള സ്നേഹത്തിനും പിന്തുണയ്ക്കും നന്ദി പറഞ്ഞു. ഏകദിനത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്കായി തുടരുമെന്നും അറിയിച്ചു. അത്ര മാത്രം. പക്ഷേ ആ കുറച്ച് വാക്കുകൾ ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു നിശ്ശബ്ദതയായി പതിച്ചു.

ഞാന്‍ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റില്‍ നിന്ന് വിരമിക്കുകയാണെന്ന കാര്യം എല്ലാവരോടുമായി പങ്കുവെയ്ക്കുകയാണ്. വെള്ളക്കുപ്പായത്തില്‍ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ അഭിമാനമുണ്ട്. വര്‍ഷങ്ങളായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സ്‌നേഹത്തിനും പിന്തുണയ്ക്കും നന്ദി. ഏകദിന ക്രിക്കറ്റില്‍ ഇന്ത്യക്കായി കളിക്കും.

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ടി20 ലോകകപ്പില്‍ ജേതാക്കളായതിന് പിന്നാലെ രോഹിത് ടി20 ഫോര്‍മാറ്റില്‍ നിന്ന് വിരമിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോഴിതാ ടെസ്റ്റില്‍ നിന്നും വിരമിച്ചതോടെ ഇനി ഏകദിനത്തില്‍ മാത്രമാണ് താരത്തെ കാണാനാവുക.

രോഹിത്തിൻ്റെ ടെസ്റ്റ് കരിയർ കണക്കുകളിൽ നോക്കിയാൽ അതിന് സ്വന്തമായൊരു ഭംഗിയുണ്ട്. 67 ടെസ്റ്റുകൾ. 4301 റൺസ്. ശരാശരി 40.57. 12 സെഞ്ച്വറികൾ. 18 അർധസെഞ്ച്വറികൾ. ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്കോർ 212. ഒരു കാലത്ത് ടെസ്റ്റ് ടീമിൽ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാൻ പാടുപെട്ട മനുഷ്യൻ, ഒടുവിൽ ഇന്ത്യയുടെ ടെസ്റ്റ് നായകനായും ലോക ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് ഫൈനലുകളിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമായും മാറിയ കഥയാണിത്.

2013ൽ വെസ്റ്റിൻഡീസിനെതിരെയാണ് രോഹിത് ടെസ്റ്റിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചത്. സച്ചിൻ ടെണ്ടുൽക്കറുടെ വിടവാങ്ങൽ പരമ്പരയുടെ വികാരഭാരമുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലായിരുന്നു ആ അരങ്ങേറ്റം. ഈഡൻ ഗാർഡൻസിൽ 177 റൺസ്. പിന്നാലെ മുംബൈയിൽ 111 നോട്ടൗട്ട്. ഒരു മഹാൻ്റെ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു പ്രതിഭ നിശ്ശബ്ദമായി വാതിൽ തുറക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിച്ച തുടക്കം. പക്ഷേ ക്രിക്കറ്റ് എപ്പോഴും ആദ്യ പ്രകാശം പോലെ തുടരില്ല. ആ മനോഹര തുടക്കത്തിനു ശേഷവും ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ രോഹിത്തിൻ്റെ സ്ഥാനം ഏറെക്കാലം ഉറപ്പില്ലാത്തതായിരുന്നു.

വൈറ്റ് ബോൾ ക്രിക്കറ്റിൽ അവൻ രാജാവായിരുന്നു. ഏകദിനത്തിൽ ഇരട്ടസെഞ്ച്വറികൾ അടിക്കുന്ന, പന്തിനെ സമയത്തിൻ്റെ മൃദുവായ സ്പർശംകൊണ്ട് അതിർത്തി കടത്തുന്ന കലാകാരൻ. എന്നാൽ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് വേറൊരു ലോകമായിരുന്നു. അവിടെ സമയം കൂടുതലാണ്; പരീക്ഷയും കൂടുതലാണ്. സ്വിങ് ഉണ്ട്. സീം ഉണ്ട്. ക്ഷമയുടെ ദൈർഘ്യം ഉണ്ട്. മധ്യനിരയിൽ ഇറങ്ങിയ രോഹിത്തിന് ഇടയ്ക്കിടെ അവസരം കിട്ടി. ഇടയ്ക്കിടെ റൺസും കിട്ടി. പക്ഷേ അവൻ്റെ ടെസ്റ്റ് ജീവിതം പൂർണമായി തുറന്നുവന്നില്ല.

അത് മാറിയത് 2019ലാണ്. ഇന്ത്യൻ ടീം അവനെ ഓപ്പണറായി അയച്ചു. പലർക്കും അത് ഒരു പരീക്ഷണം. രോഹിത്തിന് അത് പുനർജന്മം. വിശാഖപട്ടണത്ത് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കെതിരെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് ഓപ്പണറായി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ 176ഉം 127ഉം. തൻ്റെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് ഓപ്പണിങ് മത്സരത്തിൽ രണ്ടു ഇന്നിങ്സിലും സെഞ്ച്വറി നേടുന്ന ആദ്യ ബാറ്ററെന്ന അപൂർവ നേട്ടം. പിന്നാലെ റാഞ്ചിയിൽ 212. ആ പരമ്പരയിൽ 4 ഇന്നിങ്സുകളിൽ 529 റൺസ്. ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ എവിടെ നിൽക്കണമെന്ന് അറിയാതെ നിന്ന പ്രതിഭ, അന്ന് സ്വന്തം വിലാസം കണ്ടെത്തി: ഇന്ത്യൻ ഓപ്പണർ രോഹിത് ശർമ.

രോഹിത്തിൻ്റെ ബാറ്റിങ്ങിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ബലപ്രയോഗം പോലെ അടിക്കുന്ന പന്തുകൾ അവൻ വളരെ ലളിതമായി കളിച്ചു. അവൻ്റെ പുൾ ഷോട്ട് വെറും ഷോട്ട് അല്ലായിരുന്നു; അത് ഒരു പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. വേഗപ്പന്ത് ശരീരത്തിലേക്ക് വന്നാലും അവൻ പേടിക്കുന്നില്ല. പന്ത് ഉയരുമ്പോൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കണക്കുകൂട്ടൽ. അടുത്ത നിമിഷം പന്ത് സ്ക്വയർ ലെഗ് അതിർത്തിക്ക് അപ്പുറം. ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ പോലും അവൻ സൗന്ദര്യം വിട്ടില്ല. പക്ഷേ സൗന്ദര്യത്തിനൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തം പഠിച്ചു. അതാണ് രോഹിത്തിൻ്റെ വലിയ മാറ്റം.

2021ലെ ഇംഗ്ലണ്ട് പരമ്പരയിൽ അവൻ കാണിച്ച പക്വത ഈ മാറ്റത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു തെളിവായിരുന്നു. ഓവലിലെ 127, ഇംഗ്ലണ്ടിൽ രോഹിത്തിൻ്റെ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് സെഞ്ച്വറി. മേഘാവൃതമായ ആകാശം, ഇംഗ്ലീഷ് പിച്ചിൻ്റെ കപടത, വേഗപ്പന്തുകാരുടെ നീണ്ട സ്പെല്ലുകൾ — ഇവയെല്ലാം നേരിട്ട് അവൻ തൻ്റെ ടെസ്റ്റ് ഓപ്പണർ സ്ഥാനം കൂടുതൽ ഉറപ്പിച്ചു. ഐ.സി.സി. പിന്നീട് രോഹിത്തിൻ്റെ മികച്ച ടെസ്റ്റ് ഇന്നിങ്സുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ ഓവലിലെ ആ സെഞ്ച്വറിയെ ഇന്ത്യയുടെ ലോക ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് യാത്രയിൽ നിർണായകമായ ഒരു ഇന്നിങ്സായി ഓർത്തെടുത്തു.

വിരാട് കോഹ്ലി ടെസ്റ്റ് നായകസ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറിയപ്പോൾ രോഹിത് ഇന്ത്യയുടെ 35ാമത്തെ ടെസ്റ്റ് ക്യാപ്റ്റനായി. അത് എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. കോഹ്ലിയുടെ തീയ്ക്ക് ശേഷം വന്നത് രോഹിത്തിൻ്റെ ശാന്തതയായിരുന്നു. കോഹ്ലി കളിയെ യുദ്ധമാക്കുന്ന നായകനായിരുന്നെങ്കിൽ, രോഹിത് കളിയെ വായിച്ച് നീങ്ങുന്ന നായകനായിരുന്നു. ഫീൽഡിൽ അവൻ അധികം അലറിയില്ല. പക്ഷേ ബൗളർമാരോട് സംസാരിച്ചു. യുവതാരങ്ങളെ കൈപിടിച്ചു. ഡ്രസിങ് റൂമിൽ ഭയം കുറയ്ക്കുന്ന ഒരു വലിയ സഹോദരൻ്റെ സാന്നിധ്യം അവനുണ്ടായിരുന്നു.

ക്യാപ്റ്റനായി 24 ടെസ്റ്റുകളിൽ ഇന്ത്യയെ നയിച്ചു. 12 ജയങ്ങൾ, 9 തോൽവികൾ, 3 സമനിലകൾ. ഇന്ത്യയെ 2021–23 ലോക ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് ഫൈനലിലെത്തിച്ചു. രണ്ടു ലോക ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് ഫൈനലുകളിലെയും ഇന്ത്യൻ സംഘത്തിൻ്റെ ഭാഗമായിരുന്നു അവൻ. ഈ നേട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം, നായകത്വത്തിൻ്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ കഠിനമായ തിരിച്ചടികളും ഉണ്ടായി. ന്യൂസീലൻഡിനെതിരായ നാട്ടിലെ സമ്പൂർണ തോൽവി, ഓസ്ട്രേലിയയിൽ ബോർഡർ-ഗാവസ്കർ ട്രോഫി നഷ്ടമായത്, ലോക ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് ഫൈനൽ യോഗ്യത നഷ്ടമായത് — ഇവയെല്ലാം രോഹിത്തിൻ്റെ ടെസ്റ്റ് യാത്രയുടെ അവസാന അധ്യായത്തിൽ നിഴൽ വീഴ്ത്തി.

അവസാനകാലം രോഹിത്തിനോട് ദയയുള്ളതായിരുന്നില്ല. ഓസ്ട്രേലിയയിൽ റൺസ് വരാതെ പോയി. സിഡ്നി ടെസ്റ്റിൽ തന്നെ ടീമിൽ നിന്ന് സ്വയം മാറ്റിനിർത്തിയ തീരുമാനം പോലും വലിയ വാർത്തയായി. ഒരു നായകന് സ്വന്തം ഫോം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അതിൻ്റെ വേദന കൂടുതലാണ്. ടീമിനുവേണ്ടി തീരുമാനമെടുക്കേണ്ട മനുഷ്യൻ, സ്വന്തം ബാറ്റിൻ്റെ മൗനത്തെയും നേരിടേണ്ടിവരും. രോഹിത് ആ മൗനം നേരിട്ടു. ഒടുവിൽ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിനോട് വിടപറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഒരു കരിയറിൻ്റെ അവസാനത്തെ കുറച്ച് പരാജയങ്ങൾകൊണ്ട് അതിൻ്റെ മുഴുവൻ പ്രകാശവും അളക്കാനാവില്ല. രോഹിത്തിൻ്റെ ടെസ്റ്റ് ജീവിതം വൈകിയെത്തിയ ഒരു കഥയാണ്. മധ്യനിരയിൽ വഴിമുട്ടിയ പ്രതിഭ, ഓപ്പണറായി സ്വന്തം വാതിൽ തുറന്ന കഥ. “വൈറ്റ് ബോൾ കളിക്കാരൻ” എന്ന മുദ്രയിൽ നിന്ന് “ടെസ്റ്റ് ഓപ്പണർ” എന്ന അംഗീകാരത്തിലേക്ക് നടന്ന കഥ. പ്രതിഭ മാത്രം മതിയല്ല, മാറ്റത്തിന് തയ്യാറാവാനും വീണ്ടും തുടങ്ങാനും മനസ്സുണ്ടാകണം എന്ന കഥ.

രോഹിത്തിനെ സ്നേഹിച്ചവർക്ക് ഈ വിരമിക്കൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് അവൻ എത്ര റൺസ് നേടി എന്നതിനാൽ മാത്രം അല്ല. അവൻ കളിച്ചതെങ്ങനെ എന്നതിനാലാണ്. അവൻ ക്രീസിൽ നിന്നാൽ ക്രിക്കറ്റ് എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നും. വളരെ കഠിനമായ പന്തും അവൻ്റെ ബാറ്റിൽനിന്ന് മൃദുവായി പോകും. ചില കളിക്കാർ കളിയെ ജയിക്കുന്നു. ചിലർ കളിയെ സുന്ദരമാക്കുന്നു. രോഹിത് രണ്ടും ചെയ്തവനാണ്.

അവൻ്റെ ടെസ്റ്റ് ജീവിതം പൂർണതയുള്ളതായിരുന്നില്ല. അതിൽ ഇടവേളകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിരാശകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒഴിവാക്കലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിമർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ യാത്ര മനുഷ്യസ്നേഹമുള്ളതായി തോന്നുന്നു. എല്ലാം തുടക്കംമുതൽ ശരിയായിരുന്നില്ല. പലവട്ടം വീണ്ടും തുടങ്ങേണ്ടിവന്നു. അവസാനം വരെ എല്ലാവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അവൻ നൽകിയ മനോഹര നിമിഷങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ തുടരും.

2013ലെ 177. 2019ലെ വിശാഖപട്ടണം. റാഞ്ചിയിലെ 212. ഓവലിലെ 127. ക്യാപ്റ്റൻ്റെ ശാന്തത. യുവതാരങ്ങളോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്ന മുഖം. പന്ത് ഉയരുമ്പോൾ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി പുൾ ചെയ്യുന്ന ആ സ്വാഭാവിക ഭംഗി. ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ രോഹിത് എന്ന പേര് ഓർക്കുമ്പോൾ ഈ ചിത്രങ്ങളാണ് ആദ്യം വരിക.

ഇനി ഇന്ത്യൻ ടെസ്റ്റ് ടീം പുതിയ നായകനുകീഴിൽ മുന്നോട്ട് പോകും. പുതിയ ഓപ്പണർമാർ വരും. പുതിയ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ പിറക്കും. ക്രിക്കറ്റ് എപ്പോഴും അടുത്ത പ്രഭാതത്തിലേക്ക് നീങ്ങും. പക്ഷേ ചില സായാഹ്നങ്ങൾ വീണ്ടും വരില്ല. വെള്ളക്കുപ്പായത്തിൽ രോഹിത് പാഡ് കെട്ടി പുറത്തേക്കു നടക്കുന്നത് ഇനി കാണില്ല. സ്ലിപ്പിൽ കൈ പോക്കറ്റിലിട്ട് ശാന്തമായി നിൽക്കുന്ന ക്യാപ്റ്റനെയും കാണില്ല. വേഗപ്പന്ത് ഉയരുമ്പോൾ അതിനെ അത്ര എളുപ്പത്തിൽ അതിർത്തിക്കപ്പുറം അയക്കുന്ന ആ മന്ദഹാസവും ഇനി ടെസ്റ്റിൽ ഉണ്ടാകില്ല.

രോഹിത് ശർമ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്ന് പടിയിറങ്ങി. വെള്ളക്കുപ്പായം അഴിച്ചുവെച്ചാലും, അവൻ്റെ ബാറ്റിൻ്റെ മൃദുവായ ശബ്ദം ഓർമ്മയിൽ തുടരും. ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് ചിലപ്പോൾ കഠിനമായിരിക്കും. പക്ഷേ രോഹിത് കളിക്കുമ്പോൾ അത് പലപ്പോഴും കവിതയായി തോന്നിയിരുന്നു.