കേരളത്തോടും ചിലത് പറയുന്ന അമേരിക്കൻ മാധ്യമ ഐക്യം

Follow the FOURTH PILLAR LIVE channel on WhatsApp 

വാർത്തയ്ക്കുവേണ്ടി അവർ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നവരാണ്. ആദ്യം വാർത്ത പുറത്തുവിടാൻ മത്സരം. കൂടുതൽ പ്രേക്ഷകരെ നേടാൻ മത്സരം. രാഷ്ട്രീയമായും എഡിറ്റോറിയൽ നിലപാടുകളിലും പരസ്പരം വലിയ അകലം. എന്നാൽ ഒരു മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഭരണകൂടം വാതിൽ അടച്ചപ്പോൾ ആ മത്സരമെല്ലാം തൽക്കാലം മാറ്റിവച്ച് അവർ ഒരുമിച്ചുനിന്നു. അമേരിക്കയിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടായ സംഭവം അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്.

സി.എൻ.എൻ., എം.എസ്. നൗ, പൊളിറ്റിക്കോ എന്നീ മൂന്ന് മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളിലെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ വൈറ്റ് ഹൗസിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽനിന്ന് പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് വിലക്കി. സെപ്റ്റംബർ 18ന് ട്രംപ് തന്നെയാണ് തീരുമാനം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഈ മാധ്യമങ്ങൾ നിരന്തരം ‘വ്യാജവാർത്ത’ നൽകുന്നുവെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോപണം. അടുത്ത ദിവസം മാധ്യമപ്രവർത്തകർ വൈറ്റ് ഹൗസിലെത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ പ്രവേശനാനുമതികൾ റദ്ദാക്കിയതായും പാസുകൾ തിരിച്ചെടുത്തതായും അറിയിപ്പു ലഭിച്ചു.

അതോടെ തർക്കം 3 മാധ്യമങ്ങളും ട്രംപ് ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നമായി ഒതുങ്ങിയില്ല. അമേരിക്കയിലെ പ്രധാന വാർത്താ ടെലിവിഷൻ ശൃംഖലകൾ ഒന്നിച്ചു. അതിൽ ഫോക്സ് ന്യൂസും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയാണ് ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠങ്ങളിലൊന്ന്.

സി.എൻ.എന്നിന് പകരക്കാരനില്ല

വൈറ്റ് ഹൗസിനെയും പ്രസിഡന്റിനെയും പിന്തുടർന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് അമേരിക്കൻ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക സംവിധാനമുണ്ട് — വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രസ് പൂൾ. പ്രസിഡന്റ് പോകുന്ന എല്ലാ ഇടങ്ങളിലും എല്ലാ വാർത്താസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ഒരേസമയം വലിയ സംഘങ്ങളെ അയയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്ഥലപരിമിതി, സുരക്ഷ, യാത്രാസൗകര്യം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ നിശ്ചിത എണ്ണം മാധ്യമപ്രവർത്തകരാണ് പ്രസിഡന്റിനൊപ്പം അടുത്തുനിന്ന് പരിപാടികൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക.

ടെലിവിഷൻ ദൃശ്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ എ.ബി.സി., സി.ബി.എസ്., സി.എൻ.എൻ., ഫോക്സ് ന്യൂസ്, എൻ.ബി.സി. എന്നീ 5 ശൃംഖലകൾ മാറിമാറിയാണ് ചുമതല ഏറ്റെടുക്കുന്നത്. ഒരു ശൃംഖല പകർത്തുന്ന ദൃശ്യങ്ങളും ശബ്ദവും മറ്റുള്ളവർക്കും ലഭ്യമാകും. അതിലൂടെ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ ക്യാമറ യഥാർഥത്തിൽ മുഴുവൻ മാധ്യമങ്ങൾക്കുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സെപ്റ്റംബർ 21ന് പൂൾ ചുമതല നിർവഹിക്കേണ്ടത് സി.എൻ.എൻ. ആയിരുന്നു. പക്ഷേ സി.എൻ.എന്നിന് വൈറ്റ് ഹൗസിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. സാധാരണ സാഹചര്യത്തിൽ മറ്റൊരു ശൃംഖലയെ പകരം നിയോഗിക്കാമായിരുന്നു. അത് സംഭവിച്ചില്ല. എ.ബി.സി., സി.ബി.എസ്., ഫോക്സ് ന്യൂസ്, എൻ.ബി.സി. എന്നിവ സി.എൻ.എന്നിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. 5 ശൃംഖലകളും സംയുക്തമായി നിലപാട് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പ്രസിഡന്റിന്റെ ടെലിവിഷൻ പൂൾ സംവിധാനം താൽക്കാലികമായി നിർത്തുകയും ചെയ്തു. പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ഭരണകൂടത്തെക്കുറിച്ച് സ്വതന്ത്രവും കൃത്യവുമായ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണെന്നും ഒരു വാർത്താസ്ഥാപനത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിങ് ഇഷ്ടമല്ലെന്ന കാരണത്താൽ ഭരണകൂടം അതിനെ ഒഴിവാക്കരുതെന്നുമായിരുന്നു അവരുടെ നിലപാട്.

ഫോക്സ് ന്യൂസും കൂടെനിന്നപ്പോൾ

ആ കൂട്ടിൽ ഫോക്സ് ന്യൂസിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. അമേരിക്കൻ മാധ്യമരംഗത്ത് യാഥാസ്ഥിതിക രാഷ്ട്രീയവുമായി പൊതുവേ ബന്ധപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന സ്ഥാപനമാണ് ഫോക്സ് ന്യൂസ്. അതിലെ നിരവധി അഭിപ്രായപരിപാടികളും അവതാരകരും ട്രംപിനോടും റിപ്പബ്ലിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തോടും അനുഭാവമുള്ള നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സി.എൻ.എന്നാകട്ടെ ട്രംപിന്റെ നിരന്തര വിമർശനത്തിന് വിധേയമായ മാധ്യമമാണ്. ട്രംപ് പലതവണ സി.എൻ.എന്നിനെ ‘ഫേക്ക് ന്യൂസ്’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും പ്രശ്നം സി.എൻ.എന്നിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടാണോ ഫോക്സിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടാണോ എന്നതാക്കി ഫോക്സ് ന്യൂസ് മാറ്റിയില്ല. പ്രശ്നം മാധ്യമപ്രവേശനത്തിനുള്ള പൊതുവായ അവകാശത്തെക്കുറിച്ചാണെന്ന നിലപാടിലേക്കാണ് അത് എത്തിയത്.

വൈറ്റ് ഹൗസ് കറസ്പോണ്ടന്റ്സ് അസോസിയേഷൻ പ്രസിഡന്റായ ഫോക്സ് ന്യൂസ് മാധ്യമപ്രവർത്തക ജാക്കി ഹെൻറിച്ചും സി.എൻ.എൻ., എം.എസ്. നൗ, പൊളിറ്റിക്കോ എന്നിവരെ അവരുടെ ജോലി ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ ലക്ഷ്യമിടുന്നതിനെതിരെ നിലപാട് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിനാൽ ഫോക്സ് ന്യൂസിന്റെ തീരുമാനം സി.എൻ.എന്നിന്റെ വാർത്താനിലപാടിനെ അംഗീകരിച്ചതായി കാണേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, ഭരണകൂടത്തിന് ഒരു മാധ്യമത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിങ് ഇഷ്ടമല്ലെന്ന കാരണത്താൽ അതിന്റെ വാതിൽ അടയ്ക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന വലിയ ചോദ്യത്തിലാണ് ഫോക്സും മറ്റുള്ളവരും ഒരുമിച്ചുനിന്നത്. ഇന്ന് സി.എൻ.എൻ. ആണെങ്കിൽ നാളെ മറ്റൊരു ഭരണകൂടത്തിന് മറ്റൊരു മാധ്യമമാകാം. അതാണ് മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രശ്നം.

കേരളത്തിലേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ

ഇവിടെയാണ് അമേരിക്കയിലെ സംഭവം കേരളത്തോടും ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത്. വളരെ പഴയൊരു സംഭവം അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല. സെപ്റ്റംബർ 16ന് കേരള പൊലീസ് പ്രത്യേക അന്വേഷണ സംഘം റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയുടെ കളമശേരിയിലെ ആസ്ഥാനത്ത് പരിശോധന നടത്തി. മെസിയെയും അർജന്റീന ഫുട്ബോൾ ടീമിനെയും കേരളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള പദ്ധതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേട് ആരോപണങ്ങളുടെ അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു നടപടി. റിപ്പോർട്ടർ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ് കമ്പനിയുടെ ഓഫീസും ഉടമകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് ഇടങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ അഞ്ചിടങ്ങളിലാണ് പരിശോധന നടന്നത്. ഈ പരിശോധനയുടെ ഭാഗമായി റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയുടെ ന്യൂസ് ഡെസ്കിലും പൊലീസ് ഇരമ്പിക്കയറി. വാർത്താസംപ്രേഷണം അല്പനേരം തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഒരു കുറ്റാന്വേഷണം നടത്താനുള്ള പൊലീസിന്റെ അധികാരത്തെ ചോദ്യംചെയ്യുന്നതും ന്യൂസ്‌റൂമിലേക്ക് പൊലീസ് കടന്നുകയറുന്നതിന്റെ മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യ പ്രത്യാഘാതം ചോദ്യംചെയ്യുന്നതും രണ്ടാണ്. റിപ്പോർട്ടർ ടിവി ഉയർത്തിയ ആരോപണം രണ്ടാമത്തേതായിരുന്നു. പുലർച്ചെ പ്രത്യേക അന്വേഷണ സംഘം ന്യൂസ്‌റൂമിലേക്ക് കടന്നെന്നും തത്സമയ വാർത്താപ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെട്ടെന്നും ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ മൊബൈൽ ഫോണുകൾ പിടിച്ചെടുത്തെന്നും ചാനൽ ആരോപിച്ചു. മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ ന്യൂസ്‌റൂമിൽനിന്ന് മാറ്റിയെന്നും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ടായി. പൊലീസ് നടപടിയെ മാധ്യമപ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റമായി ചാനൽ വിശേഷിപ്പിച്ചു.

സർക്കാരും പൊലീസും സ്വാഭാവികമായും അതിനെ നിഷേധിച്ചു. കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വാറന്റിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കുറ്റാന്വേഷണ നടപടിയാണിതെന്നും മാധ്യമപ്രവർത്തനം തടയുകയായിരുന്നില്ല ലക്ഷ്യമെന്നും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി രമേശ് ചെന്നിത്തല പറഞ്ഞു. ന്യൂസ്‌റൂമും ഭരണകാര്യ ഓഫീസും ഒരേ കെട്ടിടത്തിലാണെന്ന വിശദീകരണവും സർക്കാർ മുന്നോട്ടുവച്ചു. വാർത്താകേന്ദ്രത്തിലെ പൊലീസ് നടപടിക്കെതിരെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ സംഘടനകളടക്കം പ്രതിഷേധവുമായി രംഗത്തെത്തി. പക്ഷേ അമേരിക്കയിലെ പ്രതികരണവുമായി താരതമ്യംചെയ്യുമ്പോൾ ഇത് ഒന്നുമായിരുന്നില്ല.

റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയുടെ ന്യൂസ്‌റൂമിലെ നടപടിയെ ചോദ്യംചെയ്ത് കേരളത്തിലെ പ്രധാന മത്സര ടെലിവിഷൻ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് സ്വന്തം വാർത്താപ്രവർത്തനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായൊരു കൂട്ടായ നടപടി സ്വീകരിച്ചില്ല. ‘അവർക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളും പോകില്ല’, ‘അവരുടെ ക്യാമറ മാറ്റി ഞങ്ങളുടെ ക്യാമറ സ്ഥാപിക്കില്ല’, ‘അവർക്കെതിരായ നടപടി പിൻവലിക്കുന്നതുവരെ ഈ സംവിധാനം നിർത്തുന്നു’ എന്ന തരത്തിലുള്ള സ്ഥാപനപരമായ ഐക്യദാർഢ്യം ഇവിടെ ഉണ്ടായില്ല. അമേരിക്കയിൽ സംഭവിച്ചത് അതായിരുന്നു. സി.എൻ.എന്നിന്റെ എതിരാളിയായ ഫോക്സ് ന്യൂസ് പോലും സി.എൻ.എന്നിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിൽ കയറിയിരുന്നില്ല.

കേരളത്തിൽ റിപ്പോർട്ടർ ടിവിക്കെതിരായ നടപടിയിൽ പ്രതിഷേധിച്ച പത്രപ്രവർത്തക സംഘടനകളുണ്ടായിരുന്നു. വിമർശിച്ച മാധ്യമപ്രവർത്തകരും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ മത്സരസ്ഥാപനങ്ങൾ സ്വന്തം പ്രക്ഷേപണതാൽപ്പര്യത്തിന് മേൽ മാധ്യമരംഗത്തിന്റെ പൊതുവായ അവകാശത്തെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അമേരിക്കൻ മാതൃകയിലെ കൂട്ടായ നടപടി ദൃശ്യമായില്ല.ഇതാണ് 2 സംഭവങ്ങളെയും ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ ഉയരുന്ന ഏറ്റവും അസൗകര്യകരമായ ചോദ്യം. മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം സ്വന്തം സ്ഥാപനത്തിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം സംരക്ഷിക്കേണ്ട അവകാശമാണോ? അതോ നമ്മോട് രാഷ്ട്രീയമായും വാണിജ്യപരമായും മത്സരിക്കുന്ന മാധ്യമത്തിനും അതേ അവകാശം ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

ക്യാമറകളും താഴെവെച്ചു

അമേരിക്കയിലെ ഐക്യദാർഢ്യം ടെലിവിഷൻ ചാനലുകളിൽ അവസാനിച്ചില്ല. അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്, റോയിട്ടേഴ്സ്, എ.എഫ്.പി., ഗെറ്റി ഇമേജസ് തുടങ്ങിയ പ്രധാന വാർത്താ-ചിത്ര ഏജൻസികളും ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസും വാഷിങ്ടൺ പോസ്റ്റും പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഭാഗമായി പ്രസിഡന്റിന്റെ പരിപാടികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും വിതരണം ചെയ്യുന്നതിലും താൽക്കാലിക നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തി.

ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് വൈറ്റ് ഹൗസ് പൂൾ വഴി എടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ അന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ വിതരണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യില്ലെന്ന് അറിയിച്ചു. വാഷിങ്ടൺ പോസ്റ്റും അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റിന്റെ പരിപാടികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ നിശ്ചിത സമയംവരെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കി. എ.പി., എ.എഫ്.പി., റോയിട്ടേഴ്സ്, ഗെറ്റി എന്നിവയുടെ ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരും കൂട്ടായ നടപടിയിൽ പങ്കെടുത്തു. അങ്ങനെ പ്രസിഡന്റിന്റെ പരിപാടി നടന്നിട്ടും പ്രധാന സ്വതന്ത്ര ടെലിവിഷൻ പൂൾ ക്യാമറ ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യമുണ്ടായി.

വൈറ്റ് ഹൗസ് പിന്നീട് സ്വന്തം ഔദ്യോഗിക ദൃശ്യപ്രവാഹമായ ‘ട്രംപ് ടി.വി.’ മുന്നോട്ടുവച്ചു. എന്നാൽ ഭരണകൂടം തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൃശ്യങ്ങളും വിവരങ്ങളും സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടിങ്ങിന് പകരമാകുമോ എന്ന ചോദ്യവും അതോടെ ഉയർന്നു.

വൈറ്റ് ഹൗസിന്റെ വാദം

ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിനും സ്വന്തം വിശദീകരണമുണ്ട്. താൻ സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങളെ ആക്രമിക്കുകയല്ലെന്നും ‘വ്യാജവാർത്ത’ക്കെതിരെയാണ് നടപടി എന്നും ട്രംപ് പറയുന്നു. സി.എൻ.എൻ., എം.എസ്. നൗ, പൊളിറ്റിക്കോ എന്നിവ തെറ്റായ വാർത്തകൾ നൽകുന്നുവെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോപണം. പ്രത്യേകമായ ഒരു റിപ്പോർട്ടിന്റെ പേരിലല്ല, ദീർഘകാലത്തെ റിപ്പോർട്ടിങ്ങിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തീരുമാനമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

വൈറ്റ് ഹൗസ് മറ്റൊരു നിയമവാദവും ഉയർത്തുന്നു. ഭരണഘടന മാധ്യമങ്ങൾക്ക് വാർത്ത പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും വൈറ്റ് ഹൗസിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുമുള്ള സ്ഥിരം പ്രവേശനം സ്വതന്ത്രമായൊരു ഭരണഘടനാ അവകാശമല്ലെന്നാണ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലപാട്.

വിലക്കപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങൾ പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്. പ്രവേശനത്തിന് ഭരണപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമെങ്കിലും വാർത്തകളുടെ ഉള്ളടക്കത്തോടോ എഡിറ്റോറിയൽ നിലപാടോടോ ഭരണകൂടത്തിന് വിയോജിപ്പുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ ഒരു സ്ഥാപനത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പുറത്താക്കുന്നത് അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ലംഘനമാണെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. അതാണ് ഇപ്പോൾ കോടതിയുടെ മുന്നിലുള്ള പ്രധാന ചോദ്യം.

3 മാധ്യമങ്ങളും കോടതിയിൽ

സി.എൻ.എൻ., എം.എസ്. നൗ, പൊളിറ്റിക്കോ എന്നിവ സെപ്റ്റംബർ 21ന് ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ഫെഡറൽ കോടതിയെ സമീപിച്ചു. വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രവേശനവിലക്ക് അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ ഒന്നാം ഭേദഗതി ഉറപ്പുനൽകുന്ന മാധ്യമ-അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും നിയമപരമായ നടപടിക്രമത്തിനുള്ള അവകാശവും ലംഘിക്കുന്നുവെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. വിലക്ക് താൽക്കാലികമായി തടഞ്ഞ് മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ പ്രവേശനം പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിൽ സെപ്റ്റംബർ 23ന് യു.എസ്. ജില്ലാ ജഡ്ജി തിമോത്തി കെല്ലിക്ക് മുന്നിൽ വാദം നടക്കാനിരിക്കുകയാണ്.

ട്രംപിന്റെ ആദ്യ ഭരണകാലത്ത് നിയമിതനായ ജഡ്ജിയാണ് കെല്ലി. 2018ൽ സി.എൻ.എൻ. റിപ്പോർട്ടർ ജിം അക്കോസ്റ്റയുടെ വൈറ്റ് ഹൗസ് പാസ് പിൻവലിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസിലും അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടിരുന്നു. അക്കോസ്റ്റയുടെ പാസ് താൽക്കാലികമായി പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അന്ന് അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മാധ്യമപ്രവേശനത്തിന്റെ പരിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റൊരു പ്രധാന നിയമപോരാട്ടമായി പുതിയ കേസും മാറുകയാണ്.

ഇത് ആദ്യമല്ല

ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം ഭരണകാലത്ത് മാധ്യമപ്രവേശനത്തെച്ചൊല്ലിയ ആദ്യ തർക്കവുമല്ല ഇത്. ‘ഗൾഫ് ഓഫ് മെക്സിക്കോ’ എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടരുന്നതിനെ തുടർന്ന് അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസിന്റെ വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രവേശനത്തിൽ നേരത്തെ നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എ.പി. അതിനെതിരെ കോടതിയെ സമീപിച്ചു. താഴ്ന്ന കോടതി ആദ്യം എ.പിക്ക് അനുകൂലമായി വിധിച്ചെങ്കിലും അപ്പീൽ നടപടികളിൽ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. സാധാരണയായി എല്ലാ മാധ്യമങ്ങൾക്കും തുറന്നിടങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ടർമാരെ അവരുടെ നിലപാടിന്റെ പേരിൽ വിലക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന നിയമപ്രശ്നവും ആ കേസിൽ ഉയർന്നു.

വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രസ് പൂളിന്റെ പ്രവർത്തനരീതിയിലും ട്രംപ് ഭരണകൂടം മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മാധ്യമസംഘടനകൾ ഏകോപിപ്പിച്ചിരുന്ന ചില തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഭരണകൂടത്തിന് കൂടുതൽ നിയന്ത്രണം ലഭിക്കുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു മാറ്റങ്ങൾ. ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് പുതിയ സംഭവത്തെ 3 മാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രവേശനവിലക്കിന് അപ്പുറമുള്ള വിഷയമാക്കുന്നത്.

മാധ്യമത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായാൽ മാത്രം പോരാ

ലോകത്ത് മാധ്യമങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾ പലതാണ്. ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങളിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വർത്തമാനം ആവർത്തിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന മാധ്യമങ്ങളുണ്ട്. വാർത്ത റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ മാധ്യമപ്രവർത്തകർ ജയിലിലാകുന്ന രാജ്യങ്ങളുണ്ട്. മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങൾ തന്നെ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്.

മറ്റൊരുവശത്ത് ഭരണഘടനയും നിയമവും മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വിശാലമായ ഇടം നൽകുന്ന ജനാധിപത്യങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ നിയമത്തിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രം മതിയാകില്ല. അത് ഉപയോഗിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളും വേണം. ഇവിടെയാണ് അമേരിക്കയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവം ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. എ.ബി.സി. സി.എൻ.എൻ. അല്ല. സി.ബി.എസ്. ഫോക്സ് അല്ല. ഫോക്സ് എൻ.ബി.സി.യുമല്ല. അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടുകളും വാർത്ത തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന രീതികളും പ്രേക്ഷകസമൂഹവും പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമാണ്. അവർ പരസ്പരം മത്സരിക്കുകയും വിമർശിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ മാധ്യമപ്രവേശനത്തിന്റെ പൊതുവായൊരു മാനദണ്ഡം ചോദ്യംചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ മത്സരസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഒഴിവിലേക്ക് കയറിനിൽക്കാതിരിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.

കേരളത്തിൽ റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയുടെ അനുഭവവുമായി ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ പ്രസക്തി കൂടുന്നു. മത്സരിക്കുന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധി സ്വന്തം അവസരമെന്ന നിലയിൽ കാണണോ, അതോ ഇന്ന് അവരുടെ ന്യൂസ്‌റൂമിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന അധികാരം നാളെ സ്വന്തം ന്യൂസ്‌റൂമിലേക്കും എത്താമെന്ന് തിരിച്ചറിയണോ എന്ന ചോദ്യം എല്ലാ മാധ്യമങ്ങൾക്കും ബാധകമാണ്.

ജനാധിപത്യത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അപകടം

മാധ്യമലോകത്ത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായ സ്ഥാപനങ്ങൾ മാത്രമല്ല പ്രശ്നം. സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടായിട്ടും അതിനെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് തങ്ങളുടെ പൊതുവായ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത മാധ്യമസംസ്കാരവും ജനാധിപത്യത്തിന് വെല്ലുവിളിയാകാം. ഒരു മത്സരസ്ഥാപനത്തിനെതിരായ നടപടി സ്വന്തം നേട്ടമായി കാണുന്നത് എളുപ്പമാണ്. അവർക്ക് സംഭവിച്ചത് തങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കില്ലെന്ന് കരുതുന്നതും എളുപ്പമാണ്.

പക്ഷേ ഭരണകൂടത്തിന് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വാർത്തയുടെ പേരിൽ ഒരു മാധ്യമത്തിന്റെ പ്രവേശനം തടയാം എന്ന തത്വം ഒരിക്കൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ, അടുത്തതായി അതിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നത് ആരെന്ന് മുൻകൂട്ടി പറയാനാകില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് സി എൻ എന്നുമായി രാഷ്ട്രീയമായും എഡിറ്റോറിയൽ നിലപാടുകളിലും വലിയ അന്തരമുള്ള ഫോക്സ് ന്യൂസിന്റെ നടപടി ഈ സംഭവത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. അവർ ഒരേ വാർത്ത എഴുതുന്നില്ല. ഒരേ രാഷ്ട്രീയം പറയുന്നുമില്ല. പക്ഷേ വാർത്ത റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള വാതിൽ ഒരു ഭരണകൂടത്തിന് ഇഷ്ടാനിഷ്ടപ്രകാരം തുറക്കുകയും അടയ്ക്കുകയും ചെയ്യാമോ എന്ന ചോദ്യത്തിൽ അഞ്ച് മത്സരശൃംഖലകളും ഒരേ വരിയിൽ നിന്നു.

മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യഥാർഥ പരീക്ഷ

സ്വന്തം നിലപാടിനോട് യോജിക്കുന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ അവകാശത്തിനുവേണ്ടി സംസാരിക്കുക എളുപ്പമാണ്. യോജിക്കുന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ അവകാശം ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടുമ്പോഴാണ് മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു പൊതുമൂല്യമാണോ എന്ന് തെളിയുന്നത്. അമേരിക്കയിലെ പുതിയ തർക്കത്തിന്റെ നിയമപരമായ അന്തിമവിധി കോടതിയുടേതായിരിക്കും. വൈറ്റ് ഹൗസിന് മാധ്യമപ്രവേശനം നിയന്ത്രിക്കാൻ എത്ര അധികാരമുണ്ട്, റിപ്പോർട്ടിങ്ങിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു സ്ഥാപനത്തെ പുറത്താക്കാമോ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ കോടതി പരിശോധിക്കും.

അതുപോലെ റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേട് ആരോപണങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥയും അന്വേഷണവും കോടതിയുമാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. ഒരു മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉടമയ്ക്കെതിരായ കുറ്റാന്വേഷണത്തിൽനിന്ന് മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിന് നിയമപരമായ പ്രതിരോധമൊന്നും സ്വാഭാവികമായി ലഭിക്കുന്നില്ല. അതേസമയം കുറ്റാന്വേഷണം നടക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ന്യൂസ്‌റൂമിലെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും വാർത്താസ്രോതസ്സുകളുടെ രഹസ്യസ്വഭാവവും അപ്രസക്തമാകുന്നുമില്ല. അവ രണ്ടും ഒരേസമയം പറയാൻ കഴിയണം. അവിടെയാണ് മാധ്യമലോകത്തിന്റെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്വം.

അമേരിക്കൻ മാധ്യമങ്ങൾ ഇതിനകം ഒരു മറുപടി നൽകി. മത്സരക്കാരന്റെ കസേര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുമ്പോൾ അതിൽ കയറിയിരുന്നില്ല അവർ. പകരം കസേര ഒഴിഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കട്ടെയെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ അനുഭവം അതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ ചോദ്യം കൂടുതൽ അടുത്തെത്തുന്നു. ഒരു മാധ്യമത്തിന്റെ വാതിൽ അടയുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അത് ഒരു മത്സരക്കാരന്റെ നഷ്ടമായി മാത്രം കാണുമോ? അതോ നാളെ സ്വന്തം വാതിലിലേക്കും എത്താവുന്ന ഒരു അധികാരത്തിന്റെ പരീക്ഷണമായി കാണുമോ? മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ ഒരു വാതിൽ അടയുമ്പോൾ അത് അകത്തുള്ള ഒരാളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല. ആ വാതിൽ അടയ്ക്കാനുള്ള അധികാരം ആരുടെ കൈയിലാകുന്നു എന്നതാണ് വലിയ ചോദ്യം.