മാല ഊരിയാൽ സ്വർണം കിട്ടുമായിരുന്നോ?

Follow the FOURTH PILLAR LIVE channel on WhatsApp 

2 സെന്റിമീറ്റർ. നാഗോയയിലെ ലോങ്ജംപ് പിറ്റിൽ ആൻസി സോജനും ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് സ്വർണത്തിനുമിടയിൽ ഒടുവിൽ ബാക്കിയായത് അത്രമാത്രം. അഞ്ചാം ശ്രമത്തിൽ 6.53 മീറ്റർ ചാടി മുന്നിലെത്തിയ ആൻസിയെ ചൈനയുടെ ഹുവാങ് യിങ്‌യിങ് അവസാന ശ്രമത്തിൽ 6.55 മീറ്ററോടെ മറികടന്നു. ആൻസിക്ക് വെള്ളി. തുടർച്ചയായ രണ്ടാം ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് വെള്ളി.

പക്ഷേ, മെഡൽ നേടിയതിന് പിന്നാലെ മലയാളിയുടെ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ മറ്റൊരു ‘അളവെടുപ്പ്’ തുടങ്ങി. ആൻസിയുടെ കഴുത്തിലെ മാലയുടെ ഭാരം എത്ര? മുടിയിലെ പിന്നുകൾ എത്ര? കമ്മൽ ഊരിയിരുന്നെങ്കിൽ 2 സെന്റിമീറ്റർ കൂടി ചാടുമായിരുന്നില്ലേ? കണ്ണെഴുതാൻ ചെലവാക്കിയ സമയം പരിശീലനത്തിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ സ്വർണം കിട്ടുമായിരുന്നില്ലേ?

ഒരു രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ഏഷ്യയിലെ മികച്ച താരങ്ങളോട് പൊരുതി വെള്ളി നേടിയ കായികതാരത്തിന്റെ പ്രകടനത്തെക്കാൾ ചിലരുടെ കണ്ണിൽ വലുതായത് അവളുടെ മുടിയും മാലയും കുണുക്കും നഖങ്ങളുമായിരുന്നു. ആൻസിയുടെ അഭിനന്ദനപ്പട്ടികകളുടെ താഴെ ആഭരണവും മുടിയലങ്കാരവും പരിഹസിച്ചുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞു. ചോദ്യം അതുകൊണ്ട് ആൻസിയോടല്ല. നമ്മുടെ കായികനോട്ടത്തോടാണ്.

3 മാസം മുമ്പാണ് ഭുവനേശ്വറിൽ ആൻസി 6.88 മീറ്റർ പറന്നത്. 2004 ആഥൻസ് ഒളിമ്പിക്സിൽ അഞ്ജു ബോബി ജോർജ് കുറിച്ച 6.83 മീറ്ററിന്റെ ദേശീയ റെക്കോഡ് 22 വർഷത്തിനുശേഷം ചരിത്രമായി. ആൻസിയുടെ പേരിൽ പുതിയ ദേശീയ റെക്കോഡ് പിറന്നു. അന്ന് കഴുത്തിൽ മാലയുണ്ടായിരുന്നോ, മുടിയിൽ അലങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നോ എന്നല്ല റെക്കോഡ് പുസ്തകം രേഖപ്പെടുത്തിയത്. 6.88 മീറ്റർ എന്നാണ്.

ഇപ്പോഴത്തെ ഏഷ്യൻ ഗെയിംസിലും ആൻസി 6.53 മീറ്റർ ചാടി. സ്വർണം നഷ്ടമായത് വെറും 2 സെന്റിമീറ്ററിന്. ലോങ്ജംപിലെ ഒരു ചാട്ടത്തിന്റെ ദൂരം തീരുമാനിക്കുന്നത് ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗം, ടേക്ക് ഓഫിലെ കൃത്യത, ശരീരത്തിന്റെ സ്ഥാനം, കാറ്റ്, ലാൻഡിങ് തുടങ്ങി അനവധി ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനമാണ്. അതെല്ലാം മറന്ന് പരാജയത്തിന്റെ ‘കാരണം’ ഒരു മാലയിലോ ഹെയർ ക്ലിപ്പിലോ കണ്ടെത്തുന്നത് കായികശാസ്ത്രത്തേക്കാൾ സമൂഹമാധ്യമ ശാസ്ത്രമാണ്.

അതിലും പ്രധാനമായി, ആൻസിക്ക് തന്റെ അലങ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ നിലപാടുണ്ട്. ചെറുപ്പംമുതൽ ആഭരണങ്ങൾ ഇഷ്ടമാണെന്നും സബ് ജില്ലാ മത്സരങ്ങളിൽ ഓടുമ്പോൾ പോലും വളകൾ ധരിച്ചിരുന്നെന്നും ആൻസി പറയുന്നു. “മൂന്നോ നാലോ മാല ധരിക്കരുതെന്ന് പലരും സന്ദേശമയക്കും. പക്ഷേ എനിക്കത് ഇഷ്ടമാണ്. അങ്ങനെയാണ് എന്നെ ഞാൻ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്” എന്നാണ് ഏഷ്യൻ ഗെയിംസിനുശേഷം നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ അവർ പറഞ്ഞത്. മത്സരത്തിനു മുമ്പ് ഒരുങ്ങുന്നതും മേക്കപ്പ് ചെയ്യുന്നതും തന്നെ ശാന്തയും ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവളുമാക്കുന്നുവെന്നും ആൻസി വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതായത്, നമ്മൾ ‘ഭാരം’ എന്നു കാണുന്നത് അവൾക്ക് ചിലപ്പോൾ ആത്മവിശ്വാസമാണ്.

ആൻസിയുടെ കഴുത്തിലെ മാലയെ എണ്ണുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ നടന്നുവന്ന ദൂരം കൂടി അളക്കണം. തൃശ്ശൂർ നാട്ടികയിലെ ഓട്ടോറിക്ഷാ ഡ്രൈവറായ സോജന്റെ മകൾ. അച്ഛനും ഒരു കാലത്ത് കായികതാരമായിരുന്നു. അവസരങ്ങളുടെ കുറവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കായികസ്വപ്നം അവസാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും മകളുടെ സ്വപ്നത്തിന് അതേ ഗതി വരരുതെന്നായിരുന്നു തീരുമാനം.

“ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരന്റെ മകൾ കായികരംഗത്ത് പോയിട്ട് എവിടെയെത്താനാണ്?” എന്ന ചോദ്യം അച്ഛൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ആൻസി തന്നെ ഓർക്കുന്നു. മത്സരങ്ങൾക്കൊപ്പം പോകാൻ സോജൻ പലപ്പോഴും ജോലി പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു. മകളുടെ തോൽവികളിൽ ശകാരിക്കാതെ അടുത്ത മത്സരത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചു. ദേശീയ റെക്കോഡ് അച്ഛനും പരിശീലകനുമാണ് സമർപ്പിക്കുന്നതെന്നും ആൻസി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യം സ്പ്രിന്ററായിരുന്നു ആൻസി. പിന്നെയാണ് ലോങ്ജംപിലേക്ക് വഴിമാറിയത്. സ്കൂൾ മത്സരങ്ങളിൽനിന്ന് ജില്ലയും സംസ്ഥാനവും ദേശീയതലവും പിന്നിട്ട് ഇന്ത്യൻ ജേഴ്‌സിയിലെത്തി. ഇന്ന് ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയിലെ ചീഫ് പെറ്റി ഓഫീസറാണ്. 2023 ഗ്വാങ്‌ചൗ ഏഷ്യൻ ഗെയിംസിലും വെള്ളി; 2025 ഏഷ്യൻ അത്‌ലറ്റിക്സ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിലും വെള്ളി; 2026 ഏഷ്യൻ ഇൻഡോർ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ വെങ്കലം; പിന്നാലെ 6.88 മീറ്ററിന്റെ ദേശീയ റെക്കോഡ്. ഇപ്പോൾ നാഗോയയിൽ വീണ്ടും ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് വെള്ളി.

അഞ്ജു ബോബി ജോർജിനുശേഷം വനിതാ ലോങ്ജംപിൽ 2 ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് മെഡലുകൾ നേടുന്ന രണ്ടാമത്തെ ഇന്ത്യൻ വനിത കൂടിയാണ് ആൻസി. ഈ യാത്രയുടെ ഭാരത്തോട് താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കഴുത്തിലെ മാലയുടെ ഭാരം എത്ര ചെറുതാണ്!

ഇവിടെ മറ്റൊരു വസ്തുത കൂടിയുണ്ട്. അത്‌ലറ്റിക്സ് മത്സരങ്ങളിൽ ആഭരണം ധരിക്കാൻ സമ്പൂർണ വിലക്കില്ല. വേൾഡ് അത്‌ലറ്റിക്സിന്റെ ചട്ടങ്ങൾ താരങ്ങൾക്ക് ആഭരണങ്ങളും വാച്ചുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ ധരിക്കാൻ അനുമതി നൽകുന്നുണ്ട്; വാണിജ്യ അടയാളങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച നിബന്ധനകൾ പാലിക്കണമെന്നുമാത്രം. ശരീരകല, മുടിയലങ്കാരം എന്നിവയും ചട്ടങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആൻസി നിയമവിരുദ്ധമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തുകൊണ്ടല്ല ചാടുന്നത്. എന്ത് ധരിക്കണം, എന്ത് ഒഴിവാക്കണം എന്നത് പരിശീലകനോടൊപ്പം ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര താരം എടുക്കുന്ന തീരുമാനമാണ്. ട്രാക്കിന് പുറത്തിരുന്ന് കമന്റിടുന്ന ഒരാളേക്കാൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെക്കുറിച്ചും പ്രകടനത്തെക്കുറിച്ചും ആ താരത്തിന് അറിയാമെന്ന അടിസ്ഥാനബോധം മാത്രം മതി.

കായികചരിത്രത്തിന് ഇത്തരം വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ നീണ്ട കഥയുണ്ട്. അമേരിക്കയുടെ ഫ്ലോറൻസ് ഗ്രിഫിത്ത് ജോയ്നർ — ഫ്ലോ ജോ — നീണ്ട അലങ്കരിച്ച നഖങ്ങളും തിളക്കമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായ റണ്ണിങ് സ്യൂട്ടുകളുമായി ട്രാക്കിലെത്തി. പക്ഷേ ലോകം അവസാനം ഓർത്തുവച്ചത് അവരുടെ നഖത്തിന്റെ നീളമല്ല; 1988ൽ കുറിച്ച 10.49 സെക്കൻഡിന്റെ 100 മീറ്റർ ലോക റെക്കോഡാണ്. ഇന്നും അത് വനിതകളുടെ ലോക റെക്കോഡായി തുടരുന്നു.

ജമൈക്കയുടെ ഷെല്ലി-ആൻ ഫ്രേസർ-പ്രൈസിന് ഓരോ വലിയ മത്സരവും മുടിയുടെ നിറവും രൂപവും കൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. എലൈൻ തോംസൺ-ഹെറയും സ്വന്തം അലങ്കാരശൈലിയോടെയാണ് ലോകത്തിലെ വേഗമേറിയ വനിതകളിലൊരാളായത്. കായികതാരത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വവും പ്രകടനവും തമ്മിൽ ശത്രുതയുണ്ടാകണമെന്നില്ല. ചിലർക്കത് മറിച്ച് ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആൻസിയും അതുതന്നെയാണ് പറയുന്നത്.

ട്രാക്കിൽ മാത്രമല്ല കഥ. 1990കളിലെ ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോൾ ഓർക്കുന്നവർക്ക് കൊളംബിയയുടെ കാർലോസ് വാൾഡെരാമയെ മറക്കാനാകുമോ? സ്വർണനിറത്തിൽ പടർന്നുനിന്ന ആ വലിയ ആഫ്രോ മുടി കളിക്കാരന്റെ തന്നെ അടയാളമായി മാറി. വാൾഡെരാമയുടെ ഏറ്റവും തിരിച്ചറിയാവുന്ന സവിശേഷതകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഫ്രോയും ആഭരണങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ഫുട്ബോൾ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

നെതർലൻഡ്സിന്റെ റൂഡ് ഗുള്ളിറ്റിന്റെ ഡ്രെഡ്‌ലോക്കുകൾ, ഡേവിഡ് ബെക്കാമിന്റെ പലകാലങ്ങളിലെ മൊഹോക്കും ഫോക്‌സ്‌ഹോക്കും, പോൾ പോഗ്ബയുടെ നിരന്തരം മാറിയ മുടിയലങ്കാരങ്ങളും — അവയൊക്കെ അവരുടെ കായികജീവിതത്തോടൊപ്പം ജനപ്രിയ സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഭാഗമായിത്തീർന്നു. അവരുടെ മുടി ഗോളടിച്ചില്ല. പക്ഷേ മുടി വളർത്തിയതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഗോളിന്റെ വില കുറഞ്ഞതുമില്ല.

ലയണൽ മെസ്സിയുടെ ശരീരത്തിലെ പച്ചകുത്തലുകളും അതുപോലെ ഓരോ സ്വകാര്യകഥകളാണ്. അമ്മ സെലിയയുടെ ചിത്രം ഇടത് തോളിന്റെ പിൻഭാഗത്ത്. മകൻ തിയാഗോയുടെ കൈപ്പാടുകളും പേരും കാലിൽ. ഫുട്ബോളും പത്താം നമ്പറും കാലിൽ. വലതുകൈയിലെ വലിയ പച്ചകുത്തലിൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ചിത്രം, താമര, ഘടികാരം, റോസ് വിൻഡോ എന്നിവ. ആ അടയാളങ്ങളൊന്നും മെസ്സിയുടെ ഡ്രിബ്ലിങ്ങിനെയോ ഗോളുകളെയോ അളക്കുന്ന വസ്തുതകളല്ല. അവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വകാര്യജീവിതത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഓർമകളുടെയും ഭാഗമാണ്.

അതു തന്നെയാണ് കായികതാരത്തിന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും ലളിതമായ പാഠവും. ഒരു താരത്തിന്റെ ശരീരം കാണികൾക്ക് വിലയിരുത്താനുള്ള പ്രദർശനവസ്തുവല്ല. അത് അവരുടെ തൊഴിൽസ്ഥലമാണ്; അവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഇടവുമാണ്.

ആൻസി. കഴുത്തിൽ തനിക്കിഷ്ടമുള്ള ആഭരണം. മുടിയിൽ നിറമുള്ള മുത്തുകളും റിബണുകളും. മൂക്കുത്തി. കണ്ണെഴുത്ത്. നിറംപൂശിയ നഖങ്ങൾ. അതേ ആൻസിയാണ് 6.88 മീറ്റർ ചാടി ഇന്ത്യൻ റെക്കോഡ് തിരുത്തിയത്. അതേ ആൻസിയാണ് 2 തവണ ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് വെള്ളി നേടിയത്. അതേ ആൻസിയാണ് സ്വർണം വെറും 2 സെന്റിമീറ്ററിന് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴും പിറ്റിൽനിന്ന് തലയുയർത്തി നടന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ചോദിക്കേണ്ടത്, ‘മാല ഊരിയിരുന്നെങ്കിൽ സ്വർണം കിട്ടുമായിരുന്നോ?’ എന്നല്ല. ഓട്ടോറിക്ഷ ഓടിച്ച് മകളുടെ സ്വപ്നത്തിനൊപ്പം നിന്ന അച്ഛനിൽനിന്ന്, നാട്ടികയിലെ ചെറിയ മത്സരവേദികളിൽനിന്ന്, രാജ്യത്തിന്റെ ദേശീയ റെക്കോഡിലേക്കും ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് വേദിയിലേക്കും ഈ പെൺകുട്ടി എങ്ങനെ പറന്നെത്തി എന്നതാണ്. കഴുത്തിലെ മാലയിൽ കണ്ണുടക്കിയാൽ ആ കഥ കാണാതെപോകും.

ആൻസി ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: വിമർശകർ തന്റെ പരിശീലനവും അതിനു പിന്നിലുള്ള അധ്വാനവും കാണുന്നില്ലെന്ന്. അത് തന്നെയാണ് ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ വാക്ക്. ഒരു ചാട്ടം പിറ്റിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഒരു കായികതാരത്തിന്റെ യാത്ര അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ആൻസിയുടെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം ഇനിയും അകലെയാണ് — 7 മീറ്ററിന്റെ അതിർത്തിയും അതിനപ്പുറമുള്ള വലിയ അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളും.

അവൾ ചാടട്ടെ. മുടിയിലെ മുത്തുകളോടെയും മാലയോടെയും ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ. നമ്മൾ അളക്കേണ്ടത് ആഭരണത്തിന്റെ ഭാരമല്ല; അവൾ താണ്ടുന്ന ദൂരമാണ്.