പുതിയ പ്രഭാതത്തിലെ പഴയ വലക്കുരുക്കുകൾ

Follow the FOURTH PILLAR LIVE channel on WhatsApp 

ഓർമിക്കപ്പെടാതിരിക്കുക എന്നത് ഒരുതരം മരണമാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ഉറ്റവരുടെ ഓർമകളിൽനിന്ന് മാഞ്ഞുപോകേണ്ടിവരുന്നത് അതിലേറെ വലിയ ശിക്ഷയും. ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചിട്ടും സ്വന്തം ലോകം നഷ്ടപ്പെട്ട പീറ്റർ പാർക്കറുടെ ഏകാന്തതയിൽനിന്നാണ് ‘സ്പൈഡർമാൻ: ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’ ആരംഭിക്കുന്നത്.

‘സ്പൈഡർമാൻ: നോ വേ ഹോം’ അവസാനിച്ചിടത്തുനിന്ന് പീറ്ററുടെ ജീവിതം ഏറെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരു മന്ത്രത്തിന്റെ ഫലമായി ലോകം പീറ്റർ പാർക്കറെ മറന്നുകഴിഞ്ഞു. എം.ജെയുടെയും നെഡിന്റെയും ജീവിതത്തിന് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട്, മുഴുവൻ സമയവും കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നേരിടുന്ന സ്പൈഡർമാനായി അയാൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇതിനിടെ പീറ്ററുടെ ശക്തികളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുകയും ന്യൂയോർക്കിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന പുതിയൊരു ശത്രു രംഗത്തെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഡെസ്റ്റിൻ ഡാനിയൽ ക്രെട്ടൺ സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം ജൂലൈ 31നാണ് തിയേറ്ററുകളിലെത്തിയത്. ടോം ഹോളണ്ടിനൊപ്പം സെൻഡയ, ജേക്കബ് ബറ്റാലൻ, സേഡി സിങ്ക്, ജോൺ ബെർന്തൽ, മാർക്ക് റഫലോ, മൈക്കൽ മാൻഡോ എന്നിവരും പ്രധാന വേഷങ്ങളിലെത്തുന്നു.

ഏകാന്തനായ പീറ്റർ പാർക്കർ

മുൻ ചിത്രങ്ങളിൽ സ്പൈഡർമാന് വലിയൊരു സഹായവലയമുണ്ടായിരുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളും സാങ്കേതികവിദ്യയും മുതിർന്ന സൂപ്പർഹീറോകളും അയാളെ ചുറ്റിനിന്നു. ‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’യിൽ ആ സുരക്ഷാവലയം ഇല്ല. ചെറിയൊരു മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന, സ്വന്തം വേഷം തുന്നുന്ന, തെരുവിലെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നേരിടുന്ന പഴയ കോമിക് പുസ്തകങ്ങളിലെ സ്പൈഡർമാനിലേക്കാണ് ചിത്രം മടങ്ങുന്നത്.

ഈ മാറ്റമാണ് സിനിമയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്. സൂപ്പർഹീറോ എന്ന വലിയ പ്രതിച്ഛായയ്ക്കുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെ ടോം ഹോളണ്ട് സൂക്ഷ്മമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. എം.ജെയും നെഡും സമീപത്തുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ കഴിയാതെ അകലെനിന്ന് നോക്കിനിൽക്കുന്ന പീറ്ററുടെ നിമിഷങ്ങൾ ചിത്രത്തിലെ വലിയ സംഘട്ടനങ്ങളേക്കാൾ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്നു.

വാക്കുകളേക്കാൾ മുഖഭാവങ്ങളിലാണ് ഹോളണ്ടിന്റെ പ്രകടനം ശക്തമാകുന്നത്. പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷവും അവർ തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെന്ന വേദനയും ഒരേ നോട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം പകർത്തുന്നു. സ്വന്തം ഏകാന്തതയ്ക്കു കാരണം താൻ എടുത്ത തീരുമാനമാണെന്ന തിരിച്ചറിവും ആ തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറാൻ കഴിയാത്ത ഉത്തരവാദിത്വബോധവും കഥാപാത്രത്തിന് ആഴം നൽകുന്നു.

സ്പൈഡർമാന്റെ അടിസ്ഥാനസ്വഭാവമായ ഉത്തരവാദിത്വബോധത്തിലേക്കാണ് ചിത്രം ഇവിടെ മടങ്ങുന്നത്. വലിയ ശക്തികൾ ലഭിച്ച ഒരു ബാലന്റെ സാഹസികത എന്നതിനപ്പുറം, മറ്റുള്ളവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി സ്വന്തം സന്തോഷം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരുന്ന മനുഷ്യന്റെ കഥയായി അത് മാറുന്നു.

വലവീശുന്ന ക്യാമറ

ചിത്രത്തിന്റെ ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളിലാണ് സംവിധായകൻ ക്രെട്ടൺ തന്റെ കൈയൊപ്പ് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി പതിപ്പിക്കുന്നത്. ‘ഷാങ്-ചി ആൻഡ് ദ ലെജൻഡ് ഓഫ് ദ ടെൻ റിങ്സ്’ ഒരുക്കിയ സംവിധായകനെന്ന നിലയിൽ ചലനത്തിന്റെയും സംഘട്ടനത്തിന്റെയും താളം അദ്ദേഹത്തിന് നേരത്തേതന്നെ പരിചിതമാണ്. ‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’യിൽ ആ മികവ് കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രമാകുന്നു.

ന്യൂയോർക്കിലെ അംബരചുംബികൾക്കിടയിലൂടെ സ്പൈഡർമാൻ ഊഞ്ഞാലാടുന്ന രംഗങ്ങൾ വെറും കംപ്യൂട്ടർ ദൃശ്യങ്ങളായി അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള വീഴ്ചയും കെട്ടിടങ്ങളുടെ വശങ്ങളിലൂടെയുള്ള ചലനവും പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരവുമെല്ലാം പ്രേക്ഷകനെ സ്പൈഡർമാനൊപ്പം വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു.

ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ ക്യാമറ സ്പൈഡർമാന്റെ കണ്ണുകളായി മാറുന്നു. കെട്ടിടങ്ങൾ അതിവേഗം പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങുകയും താഴെ നഗരം ചെറുതാകുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ചകൾ തിയേറ്റർ അനുഭവത്തിന് പ്രത്യേകം രൂപപ്പെടുത്തിയതാണ്. ദൃശ്യപ്രഭാവം മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ യഥാർഥ ലൊക്കേഷനുകളുടെയും ഉറച്ച സെറ്റുകളുടെയും അനുഭവം നിലനിർത്തുന്നതും ചിത്രത്തിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് വിശ്വാസ്യത നൽകുന്നു.

ദ ഹാൻഡ് സംഘവുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകളും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട ഹൾക്കിനെ തടയാൻ സ്പൈഡർമാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമവും ചിത്രത്തിലെ മികച്ച ആക്ഷൻ ഭാഗങ്ങളാണ്. എതിരാളികളുടെ ഇടയിലൂടെ പീറ്റർ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്ന വേഗവും വല ഉപയോഗിക്കുന്ന കൃത്യതയും കഥാപാത്രത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ചടുലത ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മാർക്ക് റഫലോയുടെ ബ്രൂസ് ബാനറും ഹൾക്കും കഥയുടെ വ്യാപ്തി വർധിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ സാന്നിധ്യം ചിലപ്പോൾ ചിത്രത്തിന്റെ തെരുവുതല സ്വഭാവത്തെ മറികടക്കുന്നു.

ചിരിപ്പിക്കുന്ന പണിഷർ

ജോൺ ബെർന്തലിന്റെ ഫ്രാങ്ക് കാസിൽ അഥവാ പണിഷറാണ് ചിത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയ സാന്നിധ്യം. കുറ്റവാളികളെ നേരിടുന്ന കാര്യത്തിൽ സ്പൈഡർമാനും പണിഷറും രണ്ട് വിപരീത ധ്രുവങ്ങളാണ്. ഒരാൾ എതിരാളിയുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ തോക്കിന്റെ ഭാഷയിലാണ് നീതി നടപ്പാക്കുന്നത്.

ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമാണ് ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള രംഗങ്ങൾക്ക് ഊർജം നൽകുന്നത്. സ്പൈഡർമാന്റെ തുടർച്ചയായ തമാശകളും പണിഷറിന്റെ അസഹിഷ്ണുതയും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന രസതന്ത്രം പലപ്പോഴും ചിത്രം ലഘൂകരിക്കുന്നു. ടോം ഹോളണ്ടും ജോൺ ബെർന്തലും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായ നർമം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

എന്നാൽ പണിഷറും ഹൾക്കും ദ ഹാൻഡും ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ഡാമേജ് കൺട്രോളും പുതിയ ശത്രുക്കളും ഒരേസമയം കഥയിലേക്കെത്തുമ്പോൾ സിനിമയുടെ വലയിൽ കുരുക്കുകൾ വർധിക്കുന്നു. സ്പൈഡർമാൻ സ്വന്തം നഗരത്തിലെ സാധാരണ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നേരിടുന്ന ലളിതമായൊരു കഥയായി തുടങ്ങുന്ന ചിത്രം പതുക്കെ മറ്റൊരു വലിയ മാർവൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കലായി മാറുന്നു.

നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞ കഥ

‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’യുടെ പ്രധാന ദൗർബല്യം അതിന്റെ തിരക്കഥയുടെ അമിതഭാരമാണ്. നിരവധി കഥാപാത്രങ്ങളെയും വരാനിരിക്കുന്ന മാർവൽ കഥകളിലേക്കുള്ള സൂചനകളെയും ഒരേ ചിത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമം പീറ്റർ പാർക്കറുടെ കഥയ്ക്ക് ലഭിക്കേണ്ട സമയം കവർന്നെടുക്കുന്നു.

ടോംബ്‌സ്റ്റോൺ, സ്കോർപിയോൺ തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവർക്ക് കാര്യമായ വികാസം ലഭിക്കുന്നില്ല. ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കഥയിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇവരുടെ സാന്നിധ്യം കഥയ്ക്ക് അനിവാര്യമായിരുന്നോ, അതോ ആരാധകർക്കുള്ള താത്കാലിക ആവേശം മാത്രമായിരുന്നോ എന്ന സംശയം ശേഷിക്കുന്നു.

പീറ്ററുടെ ശരീരത്തിലും ശക്തികളിലും സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റമാണ് തുടക്കത്തിൽ വലിയൊരു ദുരൂഹതയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ടോം ഹോളണ്ട് കഥാപാത്രത്തിന്റെ ശാരീരിക വേദനയും ഭീതിയും നന്നായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ ചിത്രത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തിനുശേഷം ഈ കഥാതന്തു പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. പീറ്ററുടെ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അന്വേഷിക്കാമായിരുന്ന അവസരം സിനിമ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.

സ്പൈഡർമാനെ വീണ്ടും സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് ചിത്രം ആദ്യം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ വലിയ മാർവൽ പ്രപഞ്ചവുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ ഓർമിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം ആ വാഗ്ദാനത്തെ പലപ്പോഴും ദുർബലമാക്കുന്നു. സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പീറ്ററെ വീണ്ടും മറ്റു സൂപ്പർഹീറോകളുടെ ഭാരമുള്ള ലോകത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയാണ് തിരക്കഥ.

സേഡി സിങ്കിന്റെ കടന്നുവരവ്

സേഡി സിങ്ക് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദുരൂഹ കഥാപാത്രം ചിത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത് ഏറെ വൈകിയാണ്. ആദ്യ 40 മിനിറ്റോളം കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ സൂചനകൾ നൽകാതെ തിരക്കഥ രഹസ്യം നിലനിർത്തുന്നു. എന്നാൽ അവർ രംഗത്തെത്തുന്നതോടെ സിനിമയുടെ ദിശതന്നെ മാറുന്നു.

കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേടിയും കോപവും ആശയക്കുഴപ്പവും സിങ്ക് ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ടോം ഹോളണ്ടിനൊപ്പമുള്ള വൈകാരികരംഗങ്ങളിലും അവർ മികവ് പുലർത്തുന്നു. കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതവും പീറ്ററുടെ ഏകാന്തതയും തമ്മിൽ രൂപപ്പെടുന്ന ബന്ധം ചിത്രത്തിന് പുതിയൊരു ഹൃദയം നൽകുന്നു.

അതേസമയം, ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കഥ സിനിമയെ ഏതാണ്ട് പൂർണമായി കൈയടക്കുന്നു. പീറ്റർ പാർക്കറുടെ ആന്തരിക സംഘർഷമായി തുടങ്ങിയ സിനിമ മറ്റൊരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവകഥയിലേക്ക് വഴിമാറുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ചിത്രത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിൽ കാര്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതിരുന്ന ഒരാൾ കഥയുടെ കേന്ദ്രമാകുമ്പോൾ നായകൻ പിന്നിലേക്ക് മാറുന്നു.

ഈ മാറ്റം സിനിമയ്ക്ക് ഒരു സ്വത്വപ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് പീറ്റർ പാർക്കറുടെ പുതിയ തുടക്കമാണോ, പുതിയൊരു മാർവൽ കഥാപാത്രത്തിന്റെ അരങ്ങേറ്റമാണോ, അതോ വരാനിരിക്കുന്ന സിനിമകൾക്കുള്ള ദീർഘമായൊരു അവതാരികയാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ വ്യക്തത കുറയുന്നു.

നർമവും നൊമ്പരവും

ഇത്രയേറെ വൈകാരികഭാരമുണ്ടെങ്കിലും ‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’ മുഴുവൻ ഇരുണ്ടൊരു സിനിമയല്ല. സ്പൈഡർമാന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ നർമം ചിത്രം നിലനിർത്തുന്നു. അപകടത്തിനിടയിലും തമാശ പറയുന്ന സ്വഭാവവും എതിരാളികളെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് അസ്വസ്ഥരാക്കുന്ന രീതിയും ടോം ഹോളണ്ട് അനായാസമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

പീറ്റർ പാർക്കറുടെ ദുഃഖവും സ്പൈഡർമാന്റെ പ്രസന്നതയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമാണ് കഥാപാത്രത്തെ ജീവനുള്ളവനാക്കുന്നത്. മുഖംമൂടിക്കുള്ളിൽ അയാൾ തമാശക്കാരനാണ്. മുഖംമൂടി അഴിച്ചാൽ സ്വന്തം പേര് ഓർക്കുന്ന ഒരാൾ പോലുമില്ലാത്ത ഏകാകിയാണ്. ഈ വൈരുധ്യം ചിത്രം പല മനോഹര നിമിഷങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

നഗരം അയാളെ നായകനായി കാണുമ്പോഴും പീറ്റർ എന്ന മനുഷ്യനെ ആരും അറിയുന്നില്ല. എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നവന് സ്വന്തം ജീവിതം രക്ഷിക്കാനാകുന്നില്ല. സ്പൈഡർമാൻ കഥകളെ കാലാതീതമാക്കുന്ന ആ അടിസ്ഥാനവേദനയെ ചിത്രം മറക്കുന്നില്ല.

അപൂർണമായ പുതിയ തുടക്കം

‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’ എന്ന പേര് ഒരു പൂർണമായ പുതിയ തുടക്കമാണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. ആ വാഗ്ദാനം ചിത്രം ഭാഗികമായി പാലിക്കുന്നു. ഹൈടെക് സഹായങ്ങളില്ലാതെ സ്വന്തം കഴിവുകളെ ആശ്രയിക്കുന്ന സ്പൈഡർമാനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു. പീറ്റർ പാർക്കറുടെ ഉത്തരവാദിത്വവും നഷ്ടബോധവും വീണ്ടും കഥയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. ക്രെട്ടന്റെ സംവിധാനത്തിൽ ആക്ഷൻ രംഗങ്ങൾക്ക് പുതുമയും ഭൗതികമായ അനുഭവവും ലഭിക്കുന്നു.

എന്നാൽ പുതിയ തുടക്കത്തിനുള്ള ധൈര്യം സിനിമ പൂർണമായി കാണിക്കുന്നില്ല. പഴയ സുഹൃത്തുക്കളും മറ്റു സൂപ്പർഹീറോകളും അനവധി വില്ലന്മാരും ഭാവിയിലെ മാർവൽ കഥകൾക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങളും ചേർന്ന് ചിത്രം നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു ലളിതമായ പീറ്റർ പാർക്കർ കഥയായി നിൽക്കേണ്ടിടത്ത് വലിയ ഫ്രാഞ്ചൈസിയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും മുന്നിലെത്തുന്നു.

എങ്കിലും ചിത്രത്തിന്റെ കുറവുകളെ മറികടക്കാൻ അതിന്റെ ഹൃദയത്തിന് കഴിയുന്നു. ടോം ഹോളണ്ടിന്റെ പക്വമായ പ്രകടനം, സേഡി സിങ്കിന്റെ ശക്തമായ സാന്നിധ്യം, ജോൺ ബെർന്തലുമായുള്ള രസകരമായ കൂട്ടുകെട്ട്, കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന സംഘട്ടനങ്ങൾ എന്നിവ ചിത്രത്തെ ആസ്വാദ്യകരമാക്കുന്നു.

പൂർണതയുള്ളൊരു പുതിയ പ്രഭാതമല്ല ‘സ്പൈഡർമാൻ: ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’. മേഘങ്ങളും വലക്കുരുക്കുകളുമുള്ള ഒരു പ്രഭാതമാണ്. എന്നാൽ ആ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പീറ്റർ പാർക്കർ എന്ന മനുഷ്യന്റെ വെളിച്ചം കാണാം.

എത്ര വലിയ മാർവൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാഗമായാലും സ്പൈഡർമാനെ പ്രേക്ഷകർ സ്നേഹിക്കുന്നത് അയാളുടെ ശക്തികൾകൊണ്ടുമാത്രമല്ല. വീണുപോയാലും വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ലോകം തന്നെ മറന്നാലും ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ അയാൾ മറക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ആ സ്പൈഡർമാനെ ‘ബ്രാൻഡ് ന്യൂ ഡേ’ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുന്നു. പൂർണമായിട്ടല്ലെങ്കിലും, പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന വിധത്തിൽ.