Follow the FOURTH PILLAR LIVE channel on WhatsApp
ഒരു കുട്ടികളുടെ മാസിക. അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു സ്കോളർഷിപ്പ് പരീക്ഷ. മേൽനോട്ടത്തിൽ ഒരു അധ്യാപക സംഘടന. പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ പേരുകളുടെ പുറംതോട് ഒന്നു മാറ്റിനോക്കിയാൽ ചിത്രത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നു. കേരളത്തിലെ യു.പി., ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാർഥികൾക്കായി ‘മയിൽപ്പീലി യങ് സ്കോളർ എക്സാം 2026’ നടത്താൻ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് അനുമതി നൽകിയിരുന്നു. അപേക്ഷ നൽകിയത് ദേശീയ അധ്യാപക പരിഷത്തിന്റെ സംസ്ഥാന ജനറൽ സെക്രട്ടറി ടി.അനൂപ് കുമാർ; പരീക്ഷ സംഘടിപ്പിച്ചത് ദേശീയ അധ്യാപക പരിഷത്തും മയിൽപ്പീലി മാസികയും ചേർന്ന്. പഠനസമയം തടസ്സപ്പെടരുത്, പ്രത്യേക ഫീസ് ഈടാക്കരുത് എന്നീ വ്യവസ്ഥകളോടെയായിരുന്നു അനുമതി. ഒക്ടോബർ 30ന് സ്കൂൾതല പരീക്ഷ നടന്നുകഴിഞ്ഞു; നവംബർ 14ന് സബ്ജില്ലാതലവും 22ന് ജില്ലാതലവും നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. വിവാദം ഉയർന്നതോടെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി എൻ.ഷംസുദ്ദീൻ ഇടപെട്ട് അനുമതി പിൻവലിക്കുകയും, ഇത് തന്റെ അറിവില്ലാതെ എങ്ങനെ അനുവദിച്ചുവെന്ന് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ ഡയറക്ടറോട് വിശദീകരണം തേടുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ ഇത്രയും സംഭവിച്ചശേഷം ഒരു ചോദ്യം നിർബന്ധമാണ്: ആരാണ് മയിൽപ്പീലി? ആരാണ് ദേശീയ അധ്യാപക പരിഷത്ത്? ഇവരുടെ പശ്ചാത്തലം പരിശോധിക്കാതെയാണോ കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിലേക്ക് ഔദ്യോഗികമായി പ്രവേശനം നൽകിയത്?
മയിൽപ്പീലി–ബാലഗോകുലം ബന്ധം മറഞ്ഞിരുന്നില്ല
ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളുടെ പ്രസ്താവനകളൊന്നും വേണ്ട. മയിൽപ്പീലിയുടെ സ്വന്തം വെബ്സൈറ്റ് മതി. അവിടെ ബാലഗോകുലം സംസ്ഥാന അധ്യക്ഷന്റെയും മാർഗ്ഗദർശിയുടെയും ഉപാധ്യക്ഷന്റെയും ആശംസകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്; “ബാലഗോകുലം അതിന്റെ മയിൽപ്പീലിക്ക് പുതിയ ഭാവം നൽകുമ്പോൾ” എന്ന ആശംസയും അതേ സൈറ്റിലുണ്ട്. കുട്ടികൾക്ക് “വിനോദത്തിനും വിജ്ഞാനത്തിനുമൊപ്പം സംസ്കാരവും” നൽകാനാണ് 1999ൽ മാസിക തുടങ്ങിയതെന്നും, ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകുന്ന “ധാർമിക മൂല്യങ്ങൾ” കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്നത് ഉത്തരവാദിത്വമായി കാണുന്നുവെന്നും മയിൽപ്പീലി തന്നെ പറയുന്നു. യങ് സ്കോളർ പരീക്ഷയ്ക്കുള്ള പ്രവർത്തനകേന്ദ്രത്തിന്റെ വിലാസം കോഴിക്കോട് ചാലപ്പുറത്തെ ‘കേശവസ്മൃതി’ എന്നാണ് സൈറ്റ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
അതിലും വ്യക്തമായ രേഖ 2019 സെപ്റ്റംബർ 5ലെ ആർ.എസ്.എസ്. അനുകൂല പ്രസിദ്ധീകരണമായ ഓർഗനൈസറിന്റേതാണ്. 2019 ഓഗസ്റ്റ് 25ന് ആർ.എസ്.എസ്. സർസംഘചാലക് മോഹൻ ഭാഗവത് ‘മയിൽപ്പീലിക്കൂട്ടം’ കുട്ടികളുമായി സംവദിച്ചതും മയിൽപ്പീലിയുടെ ഓണം പ്രത്യേകപതിപ്പിന്റെ കവർ പ്രകാശനം ചെയ്തതും അതിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. അതേ റിപ്പോർട്ട് മയിൽപ്പീലിയെ “ബാലഗോകുലത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ മാസിക” എന്നാണു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ മയിൽപ്പീലി–ബാലഗോകുലം ബന്ധം എതിരാളികളുടെ രാഷ്ട്രീയകല്പനയല്ല; ബന്ധപ്പെട്ട സംഘടനകളുടെ സ്വന്തം രേഖകളിൽനിന്ന് വ്യക്തമാകുന്ന ചരിത്രമാണ്.
പൊതുവിദ്യാലയം ഒരു സാധാരണ വേദിയല്ല
കുട്ടികൾക്കായുള്ള ഒരു സ്വകാര്യ മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും സ്വന്തം വായനക്കാർക്കായി മത്സരപരീക്ഷ നടത്തുന്നതിലും സ്വാഭാവികമായി തെറ്റില്ല. മത, രാഷ്ട്രീയ, സാംസ്കാരിക സംഘടനകൾക്കും അവരുടെ ആശയലോകത്തിനുള്ളിൽ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും പരിപാടികളും നടത്താനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ പൊതുവിദ്യാലയം മറ്റൊരു സ്ഥലം ആണ്. അവിടെ കുട്ടി ഏത് മതക്കാരനാണെന്നും കുടുംബം ഏത് രാഷ്ട്രീയമാണ് പിന്തുടരുന്നതെന്നും നോക്കാതെ ഒരേ ഭരണഘടനാമൂല്യങ്ങളുടെ കീഴിലാണ് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കേണ്ടത്. ഒരു പ്രത്യേകം ആശയധാരയുമായി ചരിത്രപരമായി ബന്ധമുള്ള സംഘടനയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ച അധ്യാപകസംഘടനയും ചേർന്ന് നടത്തുന്ന പരീക്ഷയ്ക്ക് സർക്കാർ വിദ്യാലയവാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു സ്വകാര്യ പരിപാടിക്ക് കിട്ടുന്ന ഹാൾ അനുമതി മാത്രമല്ല; സർക്കാരിന്റെ ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരത്തിന്റെ ഭാവമാണ് അതിന് ലഭിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് പരീക്ഷയിലെ ഓരോ ചോദ്യവും വർഗീയമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആണെന്ന് തെളിയിച്ചാലേ ഈ വിഷയം ചർച്ചചെയ്യാനാകൂ എന്ന വാദം നിലനിൽക്കില്ല. പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിലെ കുട്ടികളുമായി നേരിട്ട് ഇടപെടാൻ ഏത് സംഘടനയ്ക്ക് അനുമതി നൽകുന്നു എന്നത് തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസനയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആരാണ് പഠനസഹായി തയ്യാറാക്കുന്നത്, ആരാണ് പരീക്ഷ നടത്തുന്നത്, ആരാണ് കുട്ടികളുമായി തുടർച്ചയായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്, എന്ത് മൂല്യലോകമാണ് അതിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്—ഇതൊക്കെ പ്രസക്തമാണ്.
അനുമതി നൽകിയ ശേഷം ‘അറിയില്ലായിരുന്നു’ എന്ന വിശദീകരണം
മയിൽപ്പീലി യങ് സ്കോളർ പദ്ധതി ഇന്നലെ തുടങ്ങിയതല്ല; മയിൽപ്പീലിയുടെ സ്വന്തം രേഖ പ്രകാരം 2017ലാണ് ആരംഭിച്ചത്. പൊതുവിജ്ഞാനം, ആനുകാലികവാർത്തകൾ, ഭാഷ തുടങ്ങിയവയാണ് പരീക്ഷാവിഷയങ്ങളെന്നും ‘ജാലകം’ എന്ന കൈപ്പുസ്തകം തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും സൈറ്റ് പറയുന്നു. പരീക്ഷയുടെ ഉപദേശകസമിതിയിൽ വിവിധ പ്രമുഖരുടെ പേരുകളും നൽകുന്നു. ഇത്രയും വർഷങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പദ്ധതിയുടെ സംഘാടകരെയും അവരുടെ പശ്ചാത്തലത്തെയും പരിശോധിക്കാൻ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന് അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് പറയാനാകില്ല. അപേക്ഷ നൽകിയ സംഘടനയുടെ രാഷ്ട്രീയ–ആശയബന്ധവും മറഞ്ഞിരുന്നില്ല.
എന്നിട്ടും അനുമതി നൽകിയ ശേഷം മാധ്യമങ്ങളിൽ വാർത്ത വന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് മന്ത്രി “എനിക്ക് അറിവില്ലായിരുന്നു” എന്ന് പറയുകയും അനുമതി റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തത്. ഇത് ഒരു ചെറിയ ഉദ്യോഗസ്ഥപ്പിഴയായി അവസാനിപ്പിക്കാനാവുമോ? കുട്ടികളുടെ പേരിൽ സംസ്ഥാനതല പരീക്ഷയ്ക്ക് അനുമതി നൽകുമ്പോൾ സംഘാടകൻ ആരാണെന്ന് പോലും മന്ത്രിതലത്തിൽ അറിയാതെ ഉത്തരവ് ഇറങ്ങുന്നുവെങ്കിൽ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മേൽനോട്ടം എവിടെയാണ്? അനുമതി പിൻവലിച്ചത് സ്വാഗതാർഹമാണ്; പക്ഷേ പിൻവലിക്കൽ, ആദ്യം തുറന്ന വാതിലിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം മായ്ക്കുന്നില്ല.
പാഠ്യപദ്ധതിയിലേക്കും അതേ ശൃംഖല?
ഈ വിവാദത്തിന് മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയതലവുമുണ്ട്. അപേക്ഷ നൽകിയ ദേശീയ അധ്യാപക പരിഷത്ത് നേതാവ് ടി.അനൂപ് കുമാറിനെ സംസ്ഥാന സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതി സമിതിയിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് പരീക്ഷാനുമതിയെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഫയൽപ്പിഴയായി കാണാനാവില്ലെന്നും പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിനകത്ത് സംഘപരിവാർ പ്രതിനിധാനത്തിന് തുടർച്ചയായി ഇടം തുറക്കുകയാണെന്നും സി.പി.എം. വാദിക്കുന്നത്.
ഒരു വ്യക്തി ഒരു സംഘടനയുമായി ബന്ധമുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു വിദ്യാഭ്യാസസമിതിയിൽ ഇരിക്കരുത് എന്ന യാന്ത്രികവാദമല്ല ഇവിടെ ഉന്നയിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ അയാളുടെ സംഘടന തന്നെ വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ–ആശയപരമായ പശ്ചാത്തലമുള്ളതാണെങ്കിൽ, ആ നിയമനത്തിന്റെയും പിന്നീട് അതേ സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷയ്ക്ക് ലഭിച്ച അനുമതിയുടെയും പശ്ചാത്തലം സർക്കാർ സുതാര്യമായി വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് ആരോപണം; ആ ബന്ധത്തിന്റെ ഭരണപരമായ സ്വാധീനം എന്താണ് എന്നതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ട യഥാർഥ ചോദ്യം.
‘സംസ്കാരം’ എന്ന പേരിൽ ആശയരാഷ്ട്രീയം?
കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ചരിത്രം പാഠപുസ്തകത്തിന്റെയും പരീക്ഷയുടെയും ചരിത്രം മാത്രമല്ല; മതനിരപേക്ഷ പൊതുസ്ഥലത്തെ സംരക്ഷിച്ച പോരാട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രവുമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ചരിത്രപാഠങ്ങൾ തിരുത്തിയും ശാസ്ത്രത്തിന് മുകളിൽ പുരാണത്തെ ഇരുത്തിയും വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റിയുമുള്ള രാഷ്ട്രീയതർക്കങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ കേരളത്തിലെ സ്കൂൾ വാതിലിന് പ്രത്യേക ജാഗ്രത വേണം. അതിന്റെ അർഥം ഹിന്ദു സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ പഠനവും നിരോധിക്കുക എന്നല്ല; മറിച്ച് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ദേശീയതയെ സംസ്കാരം, മൂല്യം, പൊതുവിജ്ഞാനം, സ്കോളർഷിപ്പ് തുടങ്ങിയ നിരപരാധിയായ പേരുകളിൽ സർക്കാർ സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത ഉപയോഗിച്ച് കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അവസരം കൊടുക്കരുത് എന്നതാണ്.
ബാലഗോകുലം കുട്ടികൾക്ക് പുരാണം, ഇതിഹാസം, സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങൾ, ദേശീയത തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നതായി അതിനെ അനുകൂലിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ തന്നെ വിശദീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ആ സംഘടനയുടെ ആശയപരിസരത്തിൽ വളർന്നൊരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് സർക്കാർ സ്കൂളിൽ പ്രവേശനം നൽകുമ്പോൾ അതിന്റെ പശ്ചാത്തലം പരിശോധിക്കുന്നത് ‘ഹിന്ദുവിരുദ്ധത’ അല്ല; പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
ഒരു പരീക്ഷയേക്കാൾ വലിയ ചോദ്യം
സ്കൂൾതല പരീക്ഷ ഒക്ടോബർ 30ന് നടന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടർന്നുള്ള ഘട്ടങ്ങൾ നടക്കാനിരിക്കെയാണ് അനുമതി പിൻവലിച്ചത്. അതായത് ഭരണപരമായ അശ്രദ്ധയുടെ ഫലം കുട്ടികളിലേക്കെത്തിയശേഷമാണ് നടപടി വന്നത്. ഇവിടെ കേരളം ചോദിക്കേണ്ടത് വളരെ വ്യക്തമാണ്: സ്കോളർഷിപ്പാണോ പ്രശ്നം? അല്ല. കുട്ടികളുടെ മാസികയാണോ പ്രശ്നം? അതുമല്ല. ഒരു ആശയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ബാല–അധ്യാപക ശൃംഖലയ്ക്ക് പൊതുവിദ്യാലയത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം പരിശോധിക്കാതിരുന്നതാണ് പ്രശ്നം.
മയിൽപ്പീലിയുടെ സ്വന്തം വെബ്സൈറ്റിലും ഓർഗനൈസറിന്റെ പഴയ റിപ്പോർട്ടിലും ബാലഗോകുലബന്ധം തുറന്നെഴുതിയിരിക്കെ, “അറിയില്ലായിരുന്നു” എന്ന വാദം ഭരണത്തിന്റെ ജാഗ്രതക്കുറവിന്റെ സമ്മതമാണ്. കേരളത്തിലെ കുട്ടികളുടെ മനസ്സ് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പദ്ധതിയുടെയും പരീക്ഷണശാലയല്ല. പൊതുവിദ്യാലയം ഏത് സർക്കാരിന്റെയും താൽക്കാലിക സ്വത്തുമല്ല; മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യകേരളം തലമുറകളായി പടുത്തുയർത്തിയ പൊതുസ്ഥലമാണ്.
ആർ.എസ്.എസ്. ആശയം കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തുമോ എന്ന ചോദ്യം ഒരു ചോദ്യപേപ്പറിലെ ഒറ്റവാചകത്തിൽ മാത്രം അന്വേഷിച്ചാൽ പോരാ. ആരാണ് പഠനസഹായി തയ്യാറാക്കുന്നത്, ആരാണ് പരീക്ഷ നടത്തുന്നത്, ആരാണ് കുട്ടികളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത്, ഏത് സാംസ്കാരികലോകത്തേക്കാണ് അവരെ തുടർച്ചയായി നയിക്കുന്നത്—ആ ശൃംഖല മുഴുവൻ നോക്കണം. മയിൽപ്പീലിയുടെ പിന്നിലെ ആ ശൃംഖല മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതല്ല. അതിനെ കാണാതിരുന്നുവെന്നാണ് സർക്കാർ പറയുന്നതെങ്കിൽ അത് അശ്രദ്ധ; കണ്ടിട്ടും അനുമതി നൽകിയതാണെങ്കിൽ അത് രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനം. രണ്ടിലേതാണെങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം ഒരു മറുപടി അർഹിക്കുന്നു.























